Eski bir tanımla “İnsanı, insana, insanca, anlatma sanatıdır..” tiyatro. Hayatın içinden çeker ve yepyeni bir hayata sokar seni bir süreliğine. Düşünmeni ister, gülümsetir çoğu zaman. Sinema gibi değildir hiçbir zaman. Oyun biter, perde kapanır ama o samimi ortamın kokusu bir süre daha devam eder etrafında. Kusurlara gülümseyebilirsin, onun yerinde sen de olabilirdin sonuçta. Kimseye anlatmadığın kendini görebilirsin o sahnede veyahut mutlu olabilirsin yalnız olmadığına. Ortaya çıkıp “O senin baban!” diye bağırmak isteyip kıkırdaşır düşüncelerin. Tiyatro, birkaç ömrün aynı yolda kesişmesidir. Ve hayatın boyunca olmak istediklerini olma şansının sana verildiği tek yerdir.
Tiyatroyu sevin.
